Pierwsze wypadki na Jurze w tym sezonie - informacje onetu. Tradycyjnie jak to onet - lekko dramatycznie i niezwykle mało dokładnie. Być może na Brytanie będzie można jakieś dokładniejsze info uzyskać.
Dwa pierwszy i oby dwa ostatnie ...
W ostatnią niedzielę odwiedziliśmy jeden z najbardziej znanych "ogródków skalnych" w Polsce - Podlesice. Wspinaliśmy się na Górze Zborów oraz Kołoczek.
Udało mi się zrobić Popisówkę (V) RP i Piernikowy Szlak (III) OS na Długiej Grani (Góra Zborów), Filarek Mamy (V) RP na Mamie (Góra Kołoczek), oraz (ciutkę oszukany, ale jeszcze tam wrócę :P) Kurnik (V) PP na Ptaku (Góra Kołoczek). Zapraszam do obejrzenia galerii z wypadu ...
 |
| Podlesice |
Jako, że nie mam czasu napisać dłuższej notki (a tematy i pomysły są ... grrr) - w ramach rekompensaty zapraszam do obejrzenia dwóch małych galerii. Pierwsza - jeszcze z majówkowego wypadu na Szyndzielnię i Klimczok. Druga - z pierwszego w historii wspinu w Dziurze z liną! ;)
 |
| Szyndzieln |
 |
| Z liną w Dziurze |
Dzisiaj chciałbym przedstawić kolejny tytuł, z którym zapoznać powinien się każdy miłośnik gór wysokich. Smak Gór - bo taki nosi tytuł, jest najnowszą pozycją jednego z najwybitniejszych polskich himalaistów - Ryszarda Pawłowskiego (między innymi trzykrotnego zdobywcy Mount Everest).
Książka napisana jest w dość zróżnicowany sposób - mamy tutaj wywiad z samym Pawłowskim, mamy rozmowy z uczestnikami jego komercyjnych wypraw, rodziną i mamy w końcu kilka opowiadań Piotra Wąsikowskiego. Całość dopełnia kilkadziesiąt kolorowych zdjęć na ładnym kredowym papierze. Jednak po książce "Przesunąć horyzont" czuje się pewny niedosyt - chciałoby się, aby zdjęć było przynajmniej raz tyle.
Co ciekawe - mimo, iż książka poświęcona jest wielkiemu wspinaczowi, o samym zdobywaniu gór zbyt wiele nie poczytamy. Oczywiście - cały czas tematyka obraca się wokół gór, jednak nie one są tu najważniejsze. "Smak Gór" ma nam bardziej przybliżyć samego zdobywcę, a nie cele jego wypraw. Także raczej nie znajdziemy tu zbyt wielu technicznych opisów wejść na szczyty. Nie znajdziemy długich opowiadań poświęconych pokonywaniu kolejnych trawersów i pól lodowych. Znajdziemy za to wiele unikalnych informacji na temat Ryszarda Pawłowskiego. Tego jaki jest w górach ... ale także poza nimi. Poczytamy o jego hazardowym nałogu, o kobietach dowiemy się dlaczego ludzie mówią na niego "Napał", w końcu będziemy mogli także poznać jego zdanie na temat wypraw komercyjnych.
Książka zdecydowanie warta polecenia - tylu informacji o Ryszardzie Pawłowskim w jednym miejscu jeszcze nie było. Całość czyta się bardzo dobrze i gwarantuję, że nieraz książka (a właściwie życie Ryśka) potrafi zaskoczyć.
Cena niestety dość wysoka - 30pln. Za niecałe 200 stron to zdecydowanie drogo. Ale myślę, że warto podarować sobie kilka piw, aby mieć ją w swojej biblioteczce. A jeśli kasę wolisz wydać na coś innego - przejdź się do najbliższej biblioteki, a nuż znajdziesz "Smak Gór" na jednej z półek.
Zapraszam do przeczytania (i przede wszystkim obejrzenia) relacji z wyprawy na Grossglockner. Polecam!
Chcesz nauczyć się wiązać podstawowe węzły wspinaczkowe, a nie masz nikogo, kto by Ci je pokazał? Nie ma problemu - zapraszam na stronie Animated Knots by Grog. Doświadczonego kumpla to nie zastąpi, kursu tym bardziej - ale na pewno będzie dobre na początek! Pamiętaj, aby przed wspinaczką poprosić bardziej doświadczonego znajomego o sprawdzenie zawiązanych przez nas węzłów!
Miłego wiązania :)
Nie od dziś wiadomo, że jestem wielkim smakoszem literatury poświęconej górom. Może nie jestem typowym molem książkowym, który potrafi pochłonąć 3 różne tytuły w ciągu tygodnia. Ale od czasu do czas lubię sięgnąć po dobrą książkę - zwłaszcza górską.
Przeczytałem już różne tytuły - od tych najstarszych (polecam szczególnie Serię z Niebieskim Trójkątem!), aż po te najnowsze. W końcu przyszedł czas na książkę, która zapewne będzie przez wielu ludzi różnie odbierana. Mianowicie mowa tu o "Przesunąć horyzont" autorstwa Martyny Wojciechowskiej.
Co by nie mówić - mi książka bardzo się podobała. I nie obchodzi mnie czy jej autorka była wspomagana przez rzesze doradców i liczną korektę. Ważny jest efekt końcowy - a ten, dla takiego szarego górołaza jak ja, jest co najmniej zadowalający.
Co w tej książce jest takiego wspaniałego? W sumie do końca nie wiem. Może to, że spodziewałem się iż książka będzie totalnie do bani, gdyż pisała ją "cycata blondynka z Playboy'a"? Może to, że gdy się ją czyta to faktycznie czuje się emocje zwykłego człowieka. Nie profesjonalisty, nie himalaisty z ogromnym doświadczeniem - a człowieka, którego marzeniem jest właśnie wierzchołek Everestu. Całości dopełnia cała masa przepięknych zdjęć, które dodają niesamowitego smaczku całości.
Powiem szczerze - nigdy za Martyną Wojciechowską nie przepadałem. Samo jej wejście na Everest było moim zdaniem kolejną próbą zrobienia szumu wokół siebie. Ta książka po części pokazała mi jak bardzo się myliłem (zakładając oczywiście, że to co zostało napisane w tej książce jest prawdą - w sumie, dlaczego miałoby nie być?). I o ile Martyna nigdy nie będzie raczej w moich oczach "prawdziwym" himalaistą, o tyle jest dla mnie znakomitym przykładem tego, że marzenia można i TRZEBA spełniać. Krok po kroku. Skała po skale. Góra po górze. Aż na sam dach świata.
Jeszcze na koniec chciałbym przytoczyć krótki fragment książki. A dokładnie słowa Simone Moro. Zrobiły na mnie ogromne wrażenie i dlatego chciałbym się nimi podzielić.
To bardzo źle, kiedy ludzie uciekają w góry. Gdy człowiek w normalnym, codziennym życiu niczego nie osiąga, nie ma dobrej pracy, małżeństwa, sukcesów, czasem ucieka w góry, bo tylko tam potrafi udowodnić sobie i innym, że jest naprawdę kimś. Moje żyje jest pełne przyjaciół, pasji, sukcesów... Może dlatego nie jestem zazdrosny o sukcesy innych. Nie trzeba poświęcić wszystkiego w życiu, żeby się wspinać, uwierz mi. Ci, którzy nie mają niczego poza górami, będą cię nienawidzić, jeśli zdołasz zdobyć Mount Everest. Udowodnisz, że nie trzeba rezygnować ze wszystkiego, żeby to zrobić.
Tym razem kamerka zainstalowana na dachu schroniska na Szyndzielni. Miałaś rację Izu ;)
Fogel podesłał mi dość przydatnego linka - widok na Orlą Perć i Kościelec z kamerki internetowej zainstalowanej na schronisku Murowaniec w Dolinie Gąsienicowej.
Zamieszczam, gdyż zawsze gubią mi się takie rzeczy, a czasem mogą być bardzooo przydatne :)
Jako, że na relację nie mam na razie czasu (ani siły) - zapraszam do obejrzenia galerii zdjęć. Polecam zaopatrzyć się w kubek gorącej herbaty, gdyż galeria jest dość obszerna.
 |
| Majówka w skałach |
Dzisiejsza niedziela jest ostatnim dniem kursowania kolejki na Kasprowy Wierch. Rozpoczyna się modernizacja staruszki, która służyła turystom i hałasującej stonce 71 lat! Remont potrwa do 15 grudnia, a znając polskie realia - jeszcze dłużej (daj Boże!). Także ogłaszam otwarcie sezonu "Spokój na Kasprowym"! Nic tylko wsiadać w pociąg lub samochodów i pędzić w Tatry.
Pewnie przez to więcej ludzi będzie siedzieć w Murowańcu ... ale coś za coś!
Informacja za WP
